Buiten komt de regen met bakken uit de lucht, en Sam zit zich stierlijk te vervelen. Hij zucht en vraagt zijn vader Tom of hij iets weet om te doen. Tom kijkt op van zijn koffie en zegt: “Tja, de velden staan onder water, dus voetballen wordt niets. Maar misschien heb ik toch wat.” Hij trekt een grote grijze box uit de kast van Bricklunatic.

Sams ogen beginnen te schitteren. “Wauw! Een groot schip!” En meteen gaan ze aan de slag. Sam vraagt van alles aan zijn vader: “Waar is dit voor?” “Dat is het roer,” zegt Tom, en hij legt uit hoe het werkt. Zo leert Sam spelenderwijs een hoop dingen die hij nog niet wist.

Na een paar uur bouwen staat de hele set compleet op tafel: een schip met helikopter, kraan en een miniduiker met zuurstoftank. Nu kan het spelen beginnen. En voor Sam het wist, was de dag voorbij.

Tegen de avond zitten ze samen op de bank, met een warme kop chocolademelk. “Jammer dat we hem straks weer terug moeten brengen,” zegt Sam zacht.

Tom legt een hand op zijn schouder. “We kunnen hem – of iets anders – altijd nog eens huren. Maar weet je wat we wel houden?”

Sam kijkt hem vragend aan.

“De herinnering aan vandaag,” zegt Tom.

“En de foto’s die ik heb gemaakt,” voegt Sam eraan toe.